راه داریم، انجام دهنده نداریم

با سلام خدمت شما دوستداران عزیز محیط زیست

شما میدونید که محیط زیست یعنی محیطی که ما در آن زندگی می کنیم، یعنی زمینی که روی آن راه میرویم، خانه ای که در آن زندگی می کنیم، غذاهایی که روزانه مصرف می کنیم و .... این ها همه محیط زیست ما ربط داده می شوند و شاید اگر یکی از این ها نباشد زندگی برایمان بسیار مشکل می شود، پس باید قدر محیط زیستمان را بدانیم و به خوبی از آن مراقبت کنیم.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

در این مطلب میخوام در مورد وسایلی بگم که روی آن ها علامت بازیافت درج شده، امّا بازیافت نمی شوند و مثل یک آشغال بی مصرف به آتش کشیده می شوند.مثل ظروف پلاستیکی یکبار مصرف، ظروف شیشه ای و ... .شما می دونید که بازیافت این وسایل به عهده شهرداری می باشد که من تاحالا ندیدم شهرداری در این مورد بسیار مهم، وظیفه اش رو انجام بده.من هنوز نمیدونم که چرا مسئولین وقتی که می دونن این کار چقدر بنفع محیط زیست و مردمه، انجامش نمیدن.چرا شهرداری ها سطل های بازیافتی رو در شهر قرار نمیدن، درحالی که میتونن درآمدزایی خوبی رو از این راه داشته باشن.چرا؟

دمای زمین به روی افزایشه و روز به روز هوا داره گرمتر میشه و سال به سال زندگی سخت تر. شرکت ها و اتوموبیل ها زیاد شدن و دود فراوان و نفس کشیدن سخت. چرا کاری انجام نمیشه؟

جنگل های شمال که مادر نفس سرزمین ایران هست، چرا به فاضل آب شهرداری و زباله دانی مردم تبدیل شده.وقتی که شهرداری بیاد فاضل آبشو تو جنگل تخلیه کنه، دیگه چه انتظاری از مردم میشه داشت؟

 

و در آخِر:

به آینده بنگریم و بهینه مصرف کنیم

 

 سبز و پیروز باشید

رفتگرها، انسان های بزرگ

با سلام خدمت شما دوستداران عزیز محیط زیست

متاسفانه در کشور ما یا در بیشتر کشورها، شغل رفتگری جزء شغل های دسته پایین و کم اهمیّت دیده مشه که این دید یک دید کالا اشتباهیست.

به نظر من رفتگر مانند یک پزشک می ماند. یک پزشک واقعی تحصیل کرده، وقتی که دچار بیماری می شویم، برای بدست آوردن سلامتیمان کارهایی می کند، امّا یک رفتگر از بیمارشدن ما و بوجود آمدن خیلی بیماری ها جلوگیری می کند.

به نظر من باید یک رفتگر را مانند یک پزشک دید و مانند یک پزشک با آن رفتار کرد.رفتگرها انسان های بزرگی هستند که از صبح تا شب، آشغال هایی را که برخی انسان ها در شهر می ریزند را جمع می کنند و برای تمیزی شهر و سلامتی مردم تلاش بسیاری می کنند. رفتگرها حقوق کمی می گیرند و شغلشان هم شغل دسته پایینی دیده می شود، امّا با این حال هم برای سلامتی مردم تلاش می کنند و شغلشان را هم بسیار دوست می دارند.

آیا تا به حال شده که از یک رفتگر که برای سلامتی ما زحمت می کشد، یک تشکّر خشک و خالی بکنیم؟

آیا تاحالا شده که به یک رفتگر، خسته نباشید بگوییم؟

رفتگرها را مانند یک پزشک ببینیم و با احترام با آن ها برخورد کنیم.

و در آخِر:

با دست خودمان، باعث نابدیمان نشویم.

 

سبز و پیروز باشید